حزب توسعه کرمانشاه حرکت تروریستی اخیر در تهران را محکوم کرد
|
بیانیه حزب توسعه کرمانشاه در محکومیت اعمال تروریستی اخیر در کشور
باردیگر دست ناپاک دشمنان این نظام مقدس و ملت عزیز از آستین عده ای مزدور جنایتکار در آمد و با ارتکاب یک عمل تروریستی کور که فاقد هرگونه ارزش نظامی بوده که به زعم باطل خود قصد آن داشتند که خلل کوچکی در بنیان مرصوص ملت ایران و اقتدار بالای نظام که برگرفته از خون شهیدان عزیز و ایثارگری فرزندان این مرزوبوم و درایت و هوشمندی رهبری معظم انقلاب و دیپلماسی عزتمندانه دولت محترم می باشد ایجاد نمایند غافل از اینکه حامیان بین المللی تروریسم جهانی و درراس آنها آمریکا و اسرائیل غاصب و حکام مرتجع منطقه در طی قریب به چهار دهه از عمر نظام جمهوری اسلامی بارها وبارها این شیوه های مردود و نافرجام را در کشور ما آزمایش کرده و هربار با مشت باصلابت مردم دلاور ایران مواجه شده و بحمدالله طرفی از این حرکات کور نبسته و نخواهند بست و به لطف خدای بزرگ جمهوری اسلامی ایران با پشتوانه عظیم مردمی که در انتخابات روز 29 اردیبهشت ماه گذشته بادیگر به منصه ثبوت رسید و همچین اقتدار کم نظیر نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی خود هر روز قویتر و مستحکمتر از گذشته راه مقتدرانه خود را در جهان می پیماید و حرکات خناثانه و رذیلانه اخیر که به تعبیر زیبای رهبری در حد یک ترقه بازی بوده موجب اتحاد و اتفاق هرچه بیشتر مردم ما در حمایت از نظام و کشور اسلامی خود خواهد گشت.
حزب توسعه کرمانشاه ضمن محکوم نمودن عمل جنایتکارانه معاندین نظام در حادثه انفجار و تیراندازی در خانه ملت و حرم مطهر امام خمینی (ره) وعرض تسلیت به خانواده شهدای عزیز حادثه مذکور و آرزوی شفای عاجل برای مجروحان از آحاد مختلف مردم و جریانهای سیاسی کشور با هرسلیقه و تفکری درخواست می نماید همچون گذشته انسجام و برادری خود را حفظ نموده و مطمئن باشند فرزندان دلاور آنها در سپاه و ارتش و بسیج میلیونی و نیروهای گمنام امام زمان (عج) در موقع لازم جواب حمله تروریستی اخیر را به عاملان و آمران آن خواهند داد انشاالله
حزب توسعه کرمانشاه
چرا دوباره او؟
چرا دوباره او؟
در آستانه یک “اگر تاریخی” قرار گرفته ایم .در نشست ها و محافل رسمی و غیر رسمی و بهنگام بحث از تاریخ این سرزمین نگون بخت همواره میگویم و می شنویم که “اگر” این نمی بود و نمی شد و ” اگر” آن می بود و می شد سرنوشت ما و ایران عزیز ما گونه ای دیگر بود و ما در ردیف قدرت های بزرگ می ماندیم و ادامه می دادیم.
این “اگر های فراوان تاریخی” یاد آور حسرت های سهمگین ما ایرانیان است.این “اگرها” حکایت از آن دارد که ما ایرانیان مسیر تکاملی و انباشتی را طی نکرده آیم.در برابر انباشت و تکامل که شرط کلیدی توسعه و برازنده گی است ما همواره بریدگی و انقطاع داشته ایم.برای مثال در دوران معاصر تلاش گرانسنگ امیر کبیر در نوسازی کشور دستخوش بریدگی می گردد و ما اکنون میگویم “اگر” تلاش و راه او ادامه می یافت ایران همانند ژاپن یک قدرت درجه اول اقتصادی بود یا میگویم “اگر” جنگ جهانی دوم روی نمی داد ما وضعیت دیگری پیدا میکردیم.”اگر” کودتای ۲۸ مرداد نمی بود و “اگر” جنگ تحمیلی صورت نمی گرفت و “اگر”و ” اگر” و “اگر” …..و در نهایت ” اگر” در انتخابات سال ۱۳۸۴ کاندیداهای مختلف و ناهماهنگ به صحنه نمی آمدند و “اگر” مردم در انتخاب خود درست عمل میکردند و منحرف ترین فرد از سیر تکاملی کشور به سمت توسعه را بر نمی گزیدند ما و ایران عزیز ما اینگونه نبودیم که اکنون هستیم.
این “اگر های فراوان تاریخی” حکایت از بی توجهی ما ایرانیان به یک اصل مهم دارد و آن اینکه توسعه امری مستمر و درازمدت است.بریدگی و انقطاع آفت بی درمان توسعه است.بی توجهی به اصل استمرار و تداوم عقلانیت در اداره کشور موجب افزودن یک “اگر بزرگ تاریخی” دیگر به کتاب ” اگر های ایرانیان” خواهد شد.
امروز در آستانه یک انتخاب بزرگ قرار گرفته ایم. دولت تدبیر وامید که میراث دار یک کشور ورشکسته بود توانسته است طی چهار سال قطار از ریل خارج شده کشور را دوباره به مسیر برگرداند. هرچند کارشناسان در حوزه های مختلف باید نتیجه عملکرد چهار سال دولت را با دقت و ظرافت شرح دهند اما به نظر من این دولت یک دست آورد اساسی داشته است که باید آنرا مادر تمام دست آوردهای دیگر دانست وان عبارت از بازگرداند”عقلانیت” در اداره کشور.دولت آقای احمدی نژاد در هشت سال تمام تلاش خود را برای عقل زدایی در اداره کشور بکار بست.روشن است که عوام زدگی شدید آن دولت خرد را حتی از بخشی از نخبگان جامعه زدوده بود. زدودن توهم در اداره کشور کار بسیار سختی بود که این دولت از عهده آن برآمد. مدیریت مساله هسته ای و برجام یکی از دست آورد های مهم حاکم شدن عقل در مناسبات بین المللی بود.در داخل هم پرهیز از اتخاذ تصمیمات هیجانی و توده گرا و به سر عقل آوردن اقتصاد کار بزرگی این دولت بود.
این قلم مدعی درستی تمام تصمیمات و تلاش ها نیست اما مدعی است که دولت در اداره کشور به توهم و پوپولیسم مبتلا نشد در حالیکه می دانست که درمان ماندن در قدرت عوام زدگی و اقدامات هیجانی است.
باید توجه کنیم که برای جلوگیری از افزوده شدن یک” اگر حسرت بار تاریخی ” دیگر به پرونده این کشور عزیز و تداوم و انباشت عقلانیت در اداره مملکت دوباره به “او” رای دهیم.رای “دوباره به او” بیانگر تمایل و اراده ما به استمرار سیر تکاملی توسعه کشور است.ما اعم از احزاب و مردم “اگر” در انتخابات سال ۸۴ بدرستی تصمیم میگرفتیم و “راه و رسم دولت خردورز اصلاحات” را ادامه می دادیم به یقین امروز وضعیتی به مراتب بهتر و جایگاهی بی اندازه رفیع تر در سلسله مراتب قدرت و اقتصاد جهانی داشتیم و شاهد تحقق بسیاری از آرزوهای بودیم که برای آن انقلاب کردیم و صد ها هزار شهید دادیم.
پس دوبار او…دوباره روحانی و این مسیر تنها راه پیش روی ماست تا در آینده حسرت یک “اگر بزرگ” دیگر را نخوریم.
دکتر قدرت احمدیان – عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه رازی